Zdzisław- przyjechałem do Ośrodka bez jakichkolwiek obaw i lęków. Moje obawy budził we mnie strach, czy z problemem  choroby alkoholowej poradzę sobie po wyjściu na „wolność”. Jednak wiadomości na temat choroby alkoholowej, które mi zostały tu w Ośrodku przekazane przez Wojtka stały się potężnym orężem w moim ręku, aby wyzwolić się z nałogu. Atmosfera w Ośrodku była wspaniała, rodzinna, powiem  wręcz domowa. Fachowość terapeutów stała na bardzo wysokim poziomie. Wiadomości przekazywane nam dla siebie, były zrozumiałe, czytelne i łatwo przyswajalne. Wyjeżdżam z Ośrodka 7.07.2010 r. z wiarą i nadzieją, że moje koszmarne przeżycia z okresu kiedy żyłem z piętnem alkoholika nigdy się nie powtórzą. Chcę wrócić do normalnego życia bez alkoholu, pamiętając jednak o tym, że alkohol do końca mego życia nigdy nie zagości w moich myślach, choć do końca zycia będę trzeźwiejącym alkoholikiem. Zamknął się rozdział w moim życiu, w którym przez alkohol straciłem tak wiele, rodzinę, zdrowie, pieniądze, szacunek . To ogromna cena ,jednak zapłaciłem za swój nałóg.

Równocześnie chcę z całego serca podziękować wszystkim, którzy zapewnili mi tak dobre i przyjemne warunki mojej terapii. Kaju, Dorotko,Violu,Justyno,Wojtku- bez Was nie miałbym tak doskonałych warunków, zarówno do terapii ,jak i do odpoczynku po dramatycznych problemach jakie przeżyłem w nałogu. Całuję Was z serca , pozdrawiam. Zdzisław (Juliusz)

PS. pozdrawiam również kolegów i koleżanki, którzy byli ze mną na terapii,Tamara,Ewa,Ela,Edyta,Tomek,Sławek,Zbyszek

Lipiec 2010

Edyta -  I co tu napisać? Jak wyrazić to niewyrażalne uczucie radości i smutku? Przyjechałam tu, aby zlepić moje ja. Udało się! Przede wszystkim dzięki Tobie Wojtku. Twojej mądrości. Mogę tylko jeszcze podziękować opatrzności , że trafiłam właśnie pod Twoje skrzydła. Wyjeżdżam odbudowana, ale z radością kawałek siebie  obie skały i poranne marsze i malwy przed domem. Dziękuję za nadzieję. Czuję siłę i radość. Dziękuję. Edyta

Lipiec 2010

Maryla – było miło, ale się skończyło. Czas wracać do domu. Dziękuję wszystkim za opiekę i cenne rady, za stworzenie spokojnej ,domowej atmosfery. Kaji za całokształt, Dorotce za u śmiech i ciepło, które mi dawała w trudnych chwilach oraz za zbędne kilogramy, dzięki. Szczególne podziękowania kieruję w stronę Wojtka.Za co? Chyba nie muszę pisać, przecież bo wie. Dziękuję Justynie i Madzi za ciekawe zajęcia. Nie mogę pominąć współtowarzyszy, dzięki „dodatkowej” terapii w klubie „Silesja” (palarnia).Właśnie tutaj w Dolinie, wśród skał zaczęłam nowe życie. Dziękuję jeszcze raz. Maryla

Sierpień 2010

Filip – Jeżeli to czytasz – gratuluję Ci! Jesteś w naprawdę magicznym miejscu. Przyjechałeś tu z własnej woli lub za namową kogoś, komu na Tobie zależy. Tak , czy inaczej to dało Ci szansę na odnalezienie siebie samego. Ja znalazłem. Przyjechałem niepewny, nieufny i sceptyczny. To co tu otrzymałem nie może być wyrażone w żadnych słowach. Dobroć, zrozumienie, opieka i troska nie oddają nawet ułamka. Dlatego mogę tak naprawdę zostawić Cię tylko z jednym: daj sobie tę szansę! Ja dałem i dziękuję wszystkim , którzy pomogli mi ją wykorzystać : Kaji,Dorotce,Justynie,Magdzie i oczywiście Wojtkowi. I wszystkim współkuracjuszom.Filip