Leczenie alkoholizmu

Leczenie alkoholizmu jest warunkiem niezbędnym powrotu do normalnego funkcjonowania osoby uzależnionej. Jest to proces, który wymaga ogromnego nakładu pracy, motywacji oraz przede wszystkim świadomości choroby i chęci do zmian osoby chorej. Alkoholizm jest nałogiem, w którym chory traci całkowitą kontrolę nad piciem, a w konsekwencji nad własnymi wyborami oraz życiem. Wyznaczono kilka zasadniczych kryteriów klasyfikujących daną osobę jako uwikłaną w nałóg. Pierwszym etapem choroby będzie więc faza wstępna, czyli prealkoholowa. Ten etap trwa od kilku miesięcy do kilku lat i w jego trakcie alkohol staje się swego rodzaju lekarstwem na wszelkie problemy oraz czynnikiem łagodzącym dla przykrych stanów emocjonalnych. W związku z tym, że alkoholizm jest chorobą postępującą, jej kolejnym szczeblem będzie faza ostrzegawcza, czyli okres, w którym picie powoduje znaczne luki w pamięci. Faza krytyczna będzie już początkiem utraty kontroli nad piciem, a po niej następuje faza przewlekła, dla której charakterystyczne stają się wielodniowe ciągi. Nieleczony alkoholizm prowadzi do gigantycznych spustoszeń w całym organizmie, a w konsekwencji do śmierci, dlatego leczenie alkoholizmu ma tak ogromne znaczenie.

Nałóg prowadzi do degradacji wszystkich sfer życia chorego, dlatego leczenie alkoholizmu powinno być terapią kompleksową. W niwelowaniu skutków i przyczyn alkoholizmu, konieczna jest praca nad trzema zasadniczymi aspektami życia: fizycznym, psychicznym oraz duchowym. Leczenie alkoholizmu zaczyna się zwykle detoksykacją, czyli odtruciem organizmu chorego, kolejne etapy to terapia psychologiczna oraz uczestnictwo w grupach wsparcia. Nierzadko stosuje się również różnego rodzaju środki farmaceutyczne, które wspomagają organizm chorego. Istotnym elementem terapii jest izolacja od środowiska, które ma negatywny wpływ na motywację osoby chorej. Alkoholik powinien zerwać całkowicie relacje łączące go z osobami, które aktywnie towarzyszyły my w piciu.

Leczenie alkoholizmu nie zapewnia całkowitego wyeliminowania choroby. Podobnie, jak w przypadku innych uzależnień, jest to schorzenie nieuleczalne. Po skutecznej terapii konieczne jest zachowanie pełnej abstynencji. Alkoholikiem jest się do końca życia i nie ma żadnej możliwości powrotu do picia kontrolowanego. Każdy z takich przypadków kończy się remisją choroby. Nie tylko osoba bezpośrednio uwikłana w nałóg powinna podjąć leczenie. Terapia dotyczy również najbliższych osób, które uznaje się za współuzależnione, mimo ich abstynencji alkoholowej. Osoba dotknięta chorobą alkoholową z rozmysłem steruje najbliższą rodziną, która powoli podświadomie zaczyna pozwalać na manipulację. Alkoholizm w przeważających przypadkach wiąże się również z przemocą w rodzinie, która odciska ogromne piętno na psychice wszystkich jej członków.